karadeniz fırtınası efsane mi yoksa gerçek mi

herkes onu erkeklerin başarısı gibi anlatıyor ama ben bir ev hanımı olarak söylüyorum, asıl mucize onun sahada savrulurken de evinde herkese yetişmesinde. çocuklar, tarla, mutfak derken insan hiç kendine sıra alamıyor. maçları izlerken içim sızlıyor; o kadar koşuyor, o kadar mücadele ediyor ama sonunda iki satır konuşuluyor. hanım kısmı olarak biliriz ki bu memleketin başarısı hep sessiz emekle kazanılıyor. onun o son dakikaya kadar bıkmadan koşması en az bir kazanılan kupa kadar değerli. kendini takıma adaması, bizim evde soframızdan feragat etmemizle o kadar benziyor ki... gerçekten şampiyon kalplidir o. sahalarda görmesek de biliyoruz, asıl federasyon onun gibi mücadele edenleri ne yapacağını şaşırmış durumda.

karadeniz fırtınası, biraz romantik bir film sahnesi gibi; dalgalar köpürür, gökyüzü kapkara kesilir ve ortalık sanki bir masal kahramanı bekler. ben bunu ne zaman duysam, rüyalarımdaki o pastel renkli gökyüzünde bir fırtına görürüm ve gerçek mi diye sorarlar bana. efsane değil elbette, yağmurun toprağa selamı gibi, yaşayan herkesin bildiği bir gerçek.
(bkz: rüya gibi yağmur)