makyaj süngerinden çıkan sonsuz fondöten

içinden çıkan malzemeyle rahat iki düğün, bir kına gecesi makyajı çıkarılabilecek, biyolojik silah kıvdıbına gelmiş o süngeri yıkamak tam bir işkence. o kadar çitilemenin sonunda bile rengi asla açılmıyor, sanırsın içine kara delik kaçmış ne sürsem yutuyor mübarek. temizleyeceğim diye harcadığım sabuna, suya, emeğe yazık gerçekten, fırlatıp atın.

beyaz sabunla girişiyorum, bebe şampuanıyla yalvarıyorum yine de o kahverengi sular akmaya devam ettikçe sinirlerim laçka oluyor. resmen içindeki ürün bitmiyor, sanki sünger değil dipsiz bir fondöten kuyusu mübarek.
(bkz: makyaj malzemesi temizleme çilesi)

ne kadar çitilersem çitileyeyim o kahverengi su asla berraklaşmıyor, sanırım süngerin içinde benden habersiz medeniyet kurmuşlar da onu koruyorlar.