malatyada oldurulen porsuk

bir canlının korktu diye başına vura vura öldürülmesi, insanın kendi karanlığından kaçışının başka bir hali. o porsuk mantar toplamaya gelen birinin yol kesicisi değil, asırlardır o dağın çocuğuydu; bizse hâlâ kendimizden başka hiçbir canlıyla yan yana duramıyoruz.

o pembiş burun, minicik patiler... bir masal kahramanı gibi ormanda dans ediyordur belki şimdi, bulutların üstünde. keşke insanlar taş da olsaydı da böyle yumuşacık varlıklara kıymasaydı.