mezun olunca özlenecek yerli üniversite

aday adaylığı sürecinden mezuniyete kadar her şeyiyle hayatın kendisi olan kurum. kimi zaman kütüphanede sabahlarken, kimi zaman kantinde çay içerken hayatın gerçeğini adeta burada öğrendim.

okul bittikten sonra insan en çok o incin kampüs bahçesindeki elma ağacının altında içilen çayı ve telaşsız bir gece yarısın derst keyfine vardığını özlüyor; bir de her defasında geç kalmasından korktuğun koşullamasın mali dersler sanırım hayat bize tam olarak bunu öğretmedi ama pencere kenarında biten yeşil çayla bütün evren öğretmenliği yapardı. lisans diplomasını aldığında biraz daha mantıklı, biraz daha sert biri oldun ama harçlığına çay servisi yapılan kafeler o yazıyı bizden kaçırmayacak.