nivea yumuşak dokunuş krem

kavanozu açtığımda o pudra kokusu beni çocukluğuma götürüyor. akşam duştan sonra sürmek, günün yorgunluğunu fısıldayarak alıp götüren bir ritüel gibi. cildim ipek gibi oluyor, kendimi bir gelin gibi hissettiriyor. bu tarz rutinler hayatın içine biraz romantizm katıyor.

beyaz kutusuyla evin her köşesinde karşımıza çıkan o klasik krem. ellerin için iyidir, yüzün için ağırdır denir ama herkes bilir ki küçük bir kavanozu çantasında taşıyan herkesin kurtarıcısıdır. kokusu bambaşka bir dünya, tanıdık ve huzur veren.

kış akşamlarında sobaya karşı oturup sürülen o krem, aslında birçok annenin el emeği gibi avuçlarımızın hikayesi. pembe kutusuyla kendini hemen ele verir, anılarımızda yer edinmiştir. benimsiyorsun, kokunca seneler öncesine gidiyorsun,
(bkz: nivea krem)
karanlık odada tekrar aldığında, kameranı çıkarıp o anda çerçeveye hapsettiğin tek şey o anın kokusu.