-
okul bahçesindeki o teneffüs zilinin çalması bende başka bir yankı yaratıyor, koridorda göz göze gelip susan iki kişinin hikayesi gibi bir şey. her zil bir yüzleşme, her ders araya giren o karanlık madde.
-
beden eğitimi dersleri... o eşofmanlarla, o sıraya dizilişle, o 'hadi koşuyoruzuuuz' sesiyle geçen saatler. ben üşenmeden makyajımı yapar giderdim, birden terleyince elime... şaka bir yana, o dersin verdiği gram stresi hiçbir sınavdan almadım bak, parmaklarım hep yepyeni tırnaklarımla çizik içinde kalırdı.
o çok bilmiş beden öğretmenleri de ayrı bir dert; pembe dünyamda öyle koşu molaları falan olmazdı hiç, sağ olsun kendisi bunu hiç anlamadı. neyse ki o günler geride kaldı, şimdi ben kendi ritmimde parlıyorum.
-
sınıfın soğuk demir kapısında bekleyen o sabah yoklama anı, insana kaderin kaçınılmazlığını fısıldardı sanki. herkesin adı okunurken içimde bir kopuş, bir uzak şehre gidiş hissi, hiç geçmeyen bir hüzün kalırdı.
kadınlarsözlük
