retinol kullanmaya yeni başlayanların dramı

instadaki pürüzsüz suratlı ablaların gazına gelip her gece yüzünüze boca ederseniz sabahına ıstakoz gibi uyanacağınız garanti olan nane. o meşhur soyulma evresinde resmen deri değiştiren kobra gibi geziniyorsunuz ortalıkta, fondöten bile kusuyor, pütür pütür duruyor o surat. insan içine çıkarken rezil rüsva olmak da cabası, resmen sabır testi.

ama o lanet olası alışma sürecini atlatıp, sandviç tekniğini de ihmal etmezseniz, sonunda cam gibi parlayan o cilde kavuşunca bütün çileye değdiğini anlıyorsunuz. acı çekmeden güzellik olmuyor maalesef kızlar, yüzünüzü nadasa bırakır gibi yavaş yavaş alıştırın yoksa o kurulukla baş edemezsiniz, sonra vay ben yandım vay ben bittim demeyin.

sosyal medyadaki o pürüzsüz suratlı influencer ablalarımıza kanıp aldığım, cildimi cam gibi yapacak derken bildiğin deri değiştiren kobra moduna sokan hede. ilk hafta suratım cayır cayır yanarken güneş kremi sürmeyi unutup balkona çıktığım o anı hatırladıkça hala fenalık geçiriyorum, bildiğin yüzümdeki deriyi elimle soyup millete hediye paketi yapacaktım az daha.

sabır gerektiriyormuş, bariyer onarmak lazımmış falan filan derken üç ayın sonunda parıl parıl oldum ama o süreçte çektiğim eziyeti ancak retinol yanığı tecrübesi olanlar anlar. güzellik acıdır mottosunun şişelenmiş hali resmen, kullanırken takvimi elinize alıp insan içine çıkmayacağınız günleri hesaplamanız şart.

yüzümü komple soyup elime verdi resmen, bebek gibi olacağım derken derisi yüzülmüş kurbanlık koyuna döndüm. o çok övülen cam cilt dedikleri buysa kalsın, ben pütürlerimle mutluyum.