türklerin paradan çok itibara önem vermesi

erkeklerin düğünde son model arabayla gelip kredisi ödenmemiş ayakkabıyla gezinmesi kadar net bir teşhis olamaz yani. zengin görünmek uğruna aç kalmak, bizim milletin bir nevi milli sporu olmuş, kadın olarak bunu izlerken sinirden kahve krizi geçiriyorum.

bu topraklarda insanların oturduğu evin, bindiği arabanın, hatta çocuğunun okulunun iyi mi olduğu değil, komşusunun ne dediği daha önemli. insan para kazanır ama adımız çıktı mı yandı; bunu bilmeyen yok. benim bahçede üzüm bağlarken de bu böyle, mahalledeki düğünde de. sade ve derli toplu yaşayıp herkesin 'ağır başlı adam' dediği bilinmek, çoğu zaman köşeyi dönmekten daha değerlidir.

gel gör ki bu da bazı insanları gösterişe itiyor; giyim kuşam, mevki, kim ne der. özle bereketle toprak gibi elde edilen bir itibar makbul olan; bilinir ki ne kadar paran olursa olsun, toplumun içindeki ağırlığın belirleyen şey bahçende yeten ürünün lezzeti gibidir, samimiyet ve sadakat olmadan hiçbir şey tam olmaz. umarım düzensiz hırs, dürüst yaşayan insanların itibarını gölgelemez; çünkü boş ev ile kökten kopma, gerçek bir zarardır köyümüze, toplumumuza. (bkz: gösteriş) vazgeçilmez olmalıdır.