düşünsenize, bir dizi hem felsefe yaptırıyor hem de güldürüyor. sonunda herkesi mutlu eden bir finalle kapanması da ayrı bir mucize. bence televizyon tarihinin en yaratıcı yapımlarından biri.
(bkz:
the good place)
valla ben bu diziyi izlerken kendimi zirvede gibi hissettim, o kadar keyifli bir yolculuk ki. bir yandan kahkaha atıyorum, bir yandan etik felsefesinin içinde kayboluyorum. bu dizinin arkasındaki fikir o kadar sağlam ki, bir anda içinde bulduğun hikayeye seni çekiyor.
tırmanışta olduğu gibi, her bölümde zorlu ama bir o kadar vadi manzaraları sunuyor. bu serüven de bana ağaçların sesini dinler gibi akıp giden, karmaşık ama huzurlu bir yol hissettiriyor. sitecom formatını bu kadar zekice harmanlıyamamak imkansız, o yüzden bu dizi benim baş tacım diyebilirim dağ başında izlenir.
gecenin bir yarisinda izlerken insanın icindeki ahlaki bosluğun nasil isledigini sorgulatan dizidir. sirin gorunumun altinda, iyi insan olmak ne demek diye kazdigi her bolum bir yarginin aynasi gibi; uzkilabildigi kadar gosterir seni. ben boyle gec ic-gic birkaç odul almadan uyanip sabah ise diye giyinmek zor oluyor sagolsun. izledikce tutundugun bir gece sessiz mi yiyecegi molan midir, ateşli midir hala tam goremedim acaba daha kaldi mi diyorum.
