yerli üniversitede okumak

yerli bir üniversitede okumak, sabırla yoğrulmuş bir emektir aslında. sivas'tan çıkıp bir sınıfa girdiğinde, oradaki her gencin gözünde kendi çocuklarını görürsün; kadın dayanışması dediğimiz şey de tam burada filizlenir. biz okurken zordu, ama şimdi o sıralarda oturan kızlarımız için daha aydınlık olsun diye dua ederim. emek veren her evlat, bir gün meyvesini alır.

kampüs hayatını türk dizilerindeki o steril hikâyelerle kıyaslamak baştan yanlış, gerçek bambaşka çünkü. dersliklerde ve koridorlarda kurulan ilişkiler, hocayla diyalog, o küçük hayat sahneleri insana apayrı bir olgunluk katıyor.

yurtdışı deneyimi ayrı güzel elbet, ama buradaki okul hayatının o tanıdık sıcaklığı da yabana atılmaz. bu tarz fırsatlar insana kim olduğunu daha en başta gösteriyor.