yerli üniversitelerde eğitim kalitesi

bazı hocalar hâlâ 90'ların ders notuyla anlatırken, öğrenciler bir yandan ai ile ödev yetiştirip bir yandan da okulun internetine küfrediyor; sistem tam bir kaos. ama yine de buradan çıkan insanlar dünyanın her yerinde iş başarabiliyor demek ki meğer her şey resmi eğitimle olmuyormuş.

yerli üniversitelerde eğitim kalitesi, çoğu zaman amfiye giren hocanın o günkü ruh haliyle ölçülüyor; iyi bir anlatım varsa ders kitapları değil, sohbet şeklinde geçen o iki saat insanın ruhunu doyuruyor. ama araştırma görevlilerinin emeğiyle yürüyen sistemde, mesele aslında ne öğrendiğin değil, kimi tanıdığına dönüyor maalesef.