yurtdışında okumak nasıl bir duygu

bu konuda içim kıpır kıpır, anlatmadan geçemeyeceğim. küçük bir kasabadan çıkıp başka bir ülkenin üniversitesine adım atınca insan önce şaşırıyor, sonra alışıyor. kütüphanesinden kantinine, dersleri için bekleyen öğrencilerine kadar her şey bir başka; bir de kendi çabanla ayakta kalmayı öğreniyorsun ki en kıymetlisi o. bence böyle bir deneyim yaşayan herkes biraz büyüyor.

bir de yeni arkadaşlar, farklı ülkelerden gelen insanlar... sabah kahvaltısında bir kıtanın öbür ucundan gelen biriyle sohbet ediyorsun. insan bazen yoruluyor elbette, dil derdi, özlem, ev hasreti... ama döndüğünde anlatacak çok şeyin oluyor. (bkz: erasmus değişim programı)

yurtdışında okumak nasıl bir duygu diye soranlara: ilk gün her şey yeni ve parlak, sonra bir akşam üstü ev kokusu burnuna geliyor ve bütün düzen o an sarsılıyor. öğreniyorsun, büyüyorsun ama bazen de sadece biraz yoruluyorsun. ne olursa olsun kendine şefkatli davran.

(bkz: uzakta olmak)