yabancı bir bilim adamı

yabancı bir bilim addıbının konferansında kulisteyken bir ayna gibi düşündüm kendi hayatımı. kaç yıl önce zifiri bir odada başarmışlık kaftanını giymeyi bırakmış, bin kere soru işaretine dönmüş birine duran bir tahta… artık öyle değilim. nasıl o cesur kadını küllerden çıkarıp dik durmasını öğrendiysem, aha o; kucak dolusu acıyla harmanlanmış bir yeniden doğuş kanıtı.

bu adam çıkıp topluluk önünde konuşurken not defterimde yazan cümleyi aptal gibi okudum: herkes düşer, ama kalkıp yeniden yürüme yöntemi kişiye özel ve bazen bir zaferden daha öğretici. kalabalık önünde konuşmaya gerek yok; bakışlar dolu dolu yeter. ben kendi masalımı kaleme alırken bunu doğruladım: kadın yenilmez de gerçekçi kalır, sahici kalır. tık tık işte bu.