modern bir kültür terimi

modern bir kültür terimi duyan herkesin kafasında bir burun kıvırma başlıyor; ama bence asıl eğlence bu kelimelerin nasıl doğduğunda. çoğu, bir sahil kasabasında güneş batarken ağzımızdan kaçıveriya, sonra bir bakmışsın ertesi hafta herkes aynı şeyi söylüyor. tıpkı yaz akşamlarında eski bir tavernanın fal tutan garsonu gibi, kelimeler de ortaya çıktıkları yere bir 'havadır' bırakıp gidiyor.

tabii bu terimler bazen sudan çıkmış balık gibi kımıl kımıl çırpınıyor, çünkü nereye gideceğini kendisi de tam bilmiyor. ama şunu söyleyeyim, konuşanlar kendini bir anda 'olayları yaşayan, değil izleyen' koltuğunda buluyor. yeni anlatım biçimlerinin en keyifli tarafı da bu: hepimizi hafiften içine katıyor, bir kadeh gibi care lime de: güneş kremini unutmamış gibi rahatlatan bir espri anlayışıyla.