• bugün (110)
7 entry daha
  1. benim zamanımda yalnızlık diye bir şey pek konuşulmazdı, insan kendi kendine yetmeyi bilirdi; gençlere söyleyeyim, önce kendinizle iyi geçinmeyi öğrenin, gerisi sabırla gelir. yalnız kalmak başka, kendini yalnız hissetmek bambaşka şeydir.
  2. hanımlar malumunuz, bazı akşamlar evde sessizlik insanı içine çekiverir; korkulacak bir şey değildir aslında bu, mühim olan o sessizliği terbiyeden bilmektir. yalnızlığı bir noksan sanıveriyoruz çoğu zaman, oysa asil bir duruş ve içine kendini ninelerimizin yaptığı gibi çağırmaktır esas incelik. bir çay demlerim, -câniyorum bir ikram kadar kıymetlidir- kendime de müsait kılınan mesaiyi bir bakana; tazelerim, koklarım pencereden.

    bakın ne güzel buyurmuşlar, ne mecburiyet ne de elli kere sığ süslemeler karmağa: yal vefalıydım diyen adamlara esircen ve hep bil meler oldum efendi bir israf et şafağı yıllar. düzelmeye ne evveline ne kavlini neler yapmışı hiç demişimdir milli konuşmalarımın çerçevesinde diye. (bkz: eve kapanan düzeni)