yerli bir üniversite

izmir'de bir pastanenin mutfağında çalışırken üniversite demek kulağa çok tatlı geliyor. herkesin içinde bir yere kadar bir okul hayali vardır. benim yerli üniversitem belki avrupa standartlarında değildi, ama insanına sıcak ve samimiydi. kampüste yürürken, farklı şehirlerden gelmiş yüzlerce gence karışıyordu. ne de güzel oluyordu; herkes kendi hayalinin peşinde mekik dokuyordu.

ne kadar disiplinli dersler mi? beyle of kafelerde geçen uzun muhabbetlere mezelerden mi bağlı? her üniversitenin kendine göre bir çekiciliği var ama bana göre asıl tat, o yıllarda edindiğin dostlukların ders kitaplarından daha kalıcı olduğunu fark etmende. sonradan çok zorluk çeksen bile geriye baktığınızda, hele de ilk yıl o yemeğine malzeme yetiştiremediğin günlerin özeti olarak gülümsersin.