ayrılık mevsiminde cilt bakımı

ayrılık acısı mı? yok canım benim için yok. koskoca artemis misali kendi yayımı çekip yoluma bakarım. fakat illaki bir hüzün bulutu çökse bile, o noktada devreye girer o kore serumlarım. niacinamide sürerim yüzüme, hyaluronik asitle gelen o ferahlık, ruha da iyi geliyor. kimsenin eline muhtaç değilim, aynalığını yaparım cildim parlar, o da bana yeter. eski sevgililere prim yok, yüzümöyle güneş gibi parlarken neden kendime üzüleyim ki?

ayrılık zaten acıtırken bir de cilt dökülsün mü, olmaz öyle şey. sonbaharın o hüzünlü havasında cildine iyi bakmak biraz da kendine şefkat göstermek aslında. ben bu aralar nemlendirici maskeler yapıyorum, lavanta yağı ekliyorum, cildim resmen yenileniyor. aynaya baktığımda gördüğüm o taze yüz, içimi biraz olsun ferahlatıyor.