-
babam filmini ilk izlediğimde otuzlu yaşların başındaydım ve içim burkuldu, çünkü bizim ailede de babalar susar, kızlar anlar ama söyleyemez. o filmin en güzel yanı, aralarındaki bağı koca koca laflarla değil, küçük sessizliklerle anlatması; bu da bana çok tanıdık geldi.
aile demek sadece bir arada oturmak değil, birbirinin sınırını bilmek ve saygı göstermek demek. filmdeki babayı izlerken çocuklarıma da hep bunu aşılamam gerektiğini düşündüm; sevgi göstermek susmakla olmaz, dozunda konuşmak lazım. bu tarz filmler insana evini ve düzenini bir daha düşündürür, iyi ki izlemişim.
kadınlarsözlük
