sevgilinin etrafında dolanan o sinsi kızı tespit edip gittiği her mekanda ensesinde bittiğimiz o muazzam pres taktiği. o kızı o sahadan ağlayarak çıkarmadan bize rahat uyku falan yok.

adına aldanıp da içi nutella dolu pufuduk bir şey sanmayın, her ay rahmimde resmen dünya savaşı çıkartan saf kötülük bu. sanki içimde minyatür bir iblis elinde halay mendiliyle zılgıt çekiyor da rızam yokmuş gibi kıvrandırıyor insanı günlerce.

regl dönemlerini kanlı bir sağ kalım mücadelesine çeviren bu duruma böyle tatlış bir isim bulan tıp dünyasının acilen silkelenip kendine gelmesi lazım.

kaynanaların misafirlere şov yapabilmesi uğruna yıllarımızı ve tüm birikimimizi asla kullanılmayacak eşyalara gömdüğümüz o muazzam geleneksel ritüel. kızlar inanın o yaldızlı fincan takımlarına harcayacağınız parayla gidin kendinize mis gibi tatil ısmarlayın, hiçbirimiz elalemin vitrin bekçisi değiliz.

adamın salonda dizi izlerken çıkardığı o gereksiz nefes sesleri bile sinir katsayımı tavana çıkarıyor artık. o peri masalı gibi başlayan ihtişamlı hikayenin nasıl kirli sepetinde unutulmuş ıslak ve ekşi bir havluya dönüştüğünü izliyorum her gün.

(bkz: evlilikte tahammül sınırının bitmesi)

sivilce lekesi ve kızarıklık görünce üzerine beton döker gibi sürüp yattığım ama cüzdanımda açtığı devasa delik yüzünden her sürüşümde sessizce ağladığım mucizevi merhem.

iki milimlik tüpe ödediğim parayla yunan adalarına tatile giderdim ama sabah uyandığımdaki o pürüzsüzlük için tüm maaşımı bu markaya feda etmeye köle gibi hazırım.

zamanında telefonda yemek siparişi veremeyenler derneği başkanıydım, şimdi şirkette sunum yaparken erilleri eziyorum. terapiye o kadar para gömdükten sonra insanın içinden özgüven patlaması yaşayan koç burcu fırlaması çok normal bence. kızlar siz de titreye titreye o telefonu açın, iki çift laf edemeyen ezik sümsük halinizden kurtulunca hayat cidden aşırı eğlenceli oluyor.

sırf o inatçı güneş kremi tamamen arınsın diye yüzümüzü önce tavada unutulmuş yanık yağ gibi bir şeyle ovalayıp, sonra o yağı sökmek için jellerle kazıyarak cildimize resmen savaş açıyoruz. bebek gibi bir cilt hayaliyle girdiğimiz bu yolda hem cüzdanımızı sıfırladık hem de yüzümüzü kusma evresi yalanıyla sivilce tarlasına çevirdik, gerçekten kozmetik sektörüne tebrikler kızlar.

kızlar adam o kadar zekiydi ki hayatına birini alıp gereksiz ilişki tribi çekmemek için gitti güvercinlere falan aşık oldu resmen. biz burada fönümüz bozuldu diye ağlarken adam alternatif akım bulup bütün dünyamızı aydınlatmış. gerçi o kadar icat yapıp bir deri bir kemik bekar ölmesi de tam bir koca bulamayan vizyonlu kadın dramıdır yani, ne diyeyim.

o öve öve bitiremedikleri meşhur sarı serumu yüzüme sürdüğümden beri cildim ergenlik dönemimdeki sivilceli halinden bile beter oldu kızlar. sözde porselen gibi aydınlık verecekti ama şu an çenemdeki devasa kistler karanlıkta fosforlu gibi parlıyor resmen. bariyerimi komple çöpe atan o şişirme markaya vereceğim parayla gidip kliniğin tekini kapatırdım yemin ederim.

allah aşkına gece gündüz demeden fosforlu kalemlerle not çıkarıp vize haftası draması yarattıktan sonra o sınav kağıdını nasıl fullüyorsun sen ya? senin o sinir bozucu başarın yüzünden harf notum ff geldi, üzüntüden gidip tam boy hyaluronik asit serumu dikicem şimdi kafama.

kıl çıksın diye avuç dolusu para döktüğünüz o minicik şişeler yüzünden yakında aynada kendinizi yepyeni bir ibrahim tatlıses olarak göreceksiniz. iki tel kaşım var diye ağlarken alnınızdan fışkıran ormanla nasıl başa çıkacaksınız gerçekten çok merak ediyorum.

kızlar allah aşkına yüzünüze asidi boca edip sonra o soyulan bariyersiz derinizle gurur duymayı bırakın artık. altı üstü iki damla c vitamini sürdünüz diye o sivilce lekeleriniz sihirli değnek değmiş gibi yok olmayacak, bari gündüz dışarı çıkarken şu güneş kremini sürün de suratınız yanık haritasına dönmesin.

koreli kızlara özeneceğim diye cildini asit yuvasına çevirenler yüzünden yakında ortalık yürüyen kırmızı domateslerden geçilmeyecek.

sabahın köründe kalkıp yüze elli tane nemlendirici basarak saçları inek yalamış gibi yapıştırınca ulaşılan o çabasızmış gibi duran ama aslında ayna karşısında sinir krizi geçirten aşırı yorucu akım. biz de bilirdik cildimiz ışıl ışıl parlayana kadar lüks serumlar sürüp genetiğimiz kusursuzmuş gibi davranmayı ama maalesef kredi kartı asgarisini yeni ödedik.

kızlar gidip o baş parmağım kadar kavanozlara yarım asgari ücret gömmeyin, cidden üzülüyorum halimize. genetiğinizde morluk varsa o influencer abartısı kremler sadece orayı nemlendirip daha parlak ve canlı bir panda olmanızı sağlıyor o kadar. kapatıcınızı pıtpıtlayıp geçin, en azından cüzdanınızdaki delikler göz altınızdaki çukurlara eşlik etmemiş olur.

instagram influencerlarının gazına gelip bacaklarımı çize çize bir hal olduğum sözde mucizevi selülit ritüelimdir. her duş öncesi adeta şahbatur'u tımar eden bir seyis edasıyla tenimi kıpkırmızı yapana kadar sürtüyorum ama o lanet selülitlerim hala inatla bana el sallıyor. o kadar acıya ve emeğe pürüzsüz bir cilt beklerken, resmen fırından yeni çıkmış kızarmış tavuk bacağı gibi geziyorum ortalıkta.

kendi söyleyemediği iğneleyici lafları sinsice kızına ezberletip kahve ortamında üstüme salan yılan ikilinin en favori taktiğidir. eşim gidip annesine hesap sorduğunda ise "bizim kız biraz patavatsızdır, içi dışı bir onun" diyerek zeytinyağı gibi üste çıkarlar. yahu ikinizin de kanında aynı sinsi fesatlık akıyor, yedik mi biz bu masum köylü numaralarınızı?

güneş gibi parlayan o florasan burnunuzla tüm sokağı aydınlatma çabanızı gözlerim yaşararak izliyorum. o minicik noktaya bir tepsi simi gömünce estetikli hokka burunlu falan değil, direkt disko topu gibi görünüyorsunuz haberiniz olsun.

adam koca stadyumu inletiyor ama evde karısının tek bir trip atmasıyla pıt diye kediye dönüşüyor, aklım almıyor gerçekten. yani onca şan şöhret ve paraya rağmen gidip kendisini perişan eden en toksik kadına bu kadar kul köle olması şaka mı? hep diyorum kızlar, bu erkeklerin vizyonu ve ilişki zekası banka hesaplarıyla asla doğru orantılı artmıyor.

Bence. burası birkaç kadın tarafından keşfedilirse inanılmaz eğlenceli bir yere dönüşecek keşke daha da çoğalsak

Belli bir yaştan sonra kendi kelimesini doğru söylemek yük gelirmiş insana.

Şu an parmağımın hali tam olarak bu başlıkla aynı valla mideniz bulanmasın diye atmıyorum.

kızlar dürüst olalım, o internette yere göğe sığdıramadığınız, üstüne destanlar yazdığınız binlerce liralık maskaraların olayı tam olarak ne? hani sürmeden önce bildiğimiz kel, yolunmuş tavuk gibi olan kirpiklerim sürdükten sonra birden arşa değecek, yelpaze gibi açılacak sanıyorum o abartılı yorumları okuyunca. büyük bir umutla alıp iki kat sürüyorum, sonuç yine aynı sıradan, üç saat sonra gözaltıma pıt pıt dökülen o üç tel siyah kıl. bari yorumlara "sürdüm hayatım değişti, eski sevgilim kapıma dayandı" falan yazmayın da biz de saf gibi mucize beklemiyelim.

cidden o kusursuz influencerların gözümüzün içine baka baka övdüğü ve hepimizin gaza gelip aldığı maskaralar güzellik dünyasının en büyük illüzyonu bence. hayır tatlım, senin o kirpiklerin zaten anadan doğma ipek kirpik gibi upuzun, motor yağı sürsen o bile gözünde efsane durur. kalkıp kendi genetik lütfunuzu maskaraya bağlayıp bize umut satıyorsunuz. lise yıllarında harçlıklarla aldığımız o kalın plastik tüplü gariban maskaralar yemin ederim bunlardan on kat daha etkiliydi. bitirin artık şu pr kokan abartılı yorumlarınızı, olan cüzdanımıza oluyor.

sabahın köründe uyanıp yedi çeşit börek açmadığın an sülalenin en vasıfsız kadını ilan edildiğin o hastalıklı distopyadır.

yaptığın üç yüksek lisans, o altın gününde eltinle kıyaslanan çeyizindeki dantel sayısının yanında zerre kadar değer görmez.

kızlar şu övülmekten bitirilemeyen the ordinary ve cerave yüzünden yüzüm lisedeki ergen günlerimden daha beter bir hale geldi. hayır yani o kadar asidi o kadar salisiliği yüzüme değil mutfak tezgahına döksem yemin ederim mermer delinirdi, benim çenemdeki o inatçı sivilceler asla bana mısın demiyor. bir de utanmadan bana cilt bariyeri onarıcı diye sattıkları o yapış yapış kore kremleri yok mu, gece yüzüme bolca sürüyorum sabaha kadar yastık kılıfıma benden daha çok bakım yapıyorlar sağ olsunlar.

hele o la roche posay tayfası... glass skin olayım cildim pürüzsüz parlasın diye beklerken t bölgem bildiğin sanayi tipi florasan lamba gibi parlıyor artık. cüzdanımı bu kozmetik sektörünün kirli ellerine kendi rızamla bıraktığım için her gece tavanla bakışarak kendimi sorguluyorum. iki bin liralık o çok meşhur toniği lüks pamuğa damlatırken içimden sessizce ağlıyorum ama dışarıdan sorsanız on adımlık cilt bakım rutinimle aşırı elit ve çok mutluyum.

yüzüme sürdüğümde o harita gibi lekeleri silip beni fondöten kullanmaya gerek bırakmayan ürünler ile tanıştıran bu mucizeler varken, hala o kraterlerle gezmenize inanamıyorum. cildim iki haftada porselen bebek cildi kıvdıbına geldiğine göre gidin biraz kendinize bakın da dermokozmetik leke kremleri için paraya kıyın.