eski sevgiliyi unutmak

gece yarıları bir yerde dolaşırken ona denk gelmedikçe unutmak meğer ne kadar kolaymış. insan bazen tek bir şehri yalnız yürürken yeniden hatırlıyor ama günler geçtikçe o anılar yerini netleştirmeye başlıyor. aslında unutmak dediğimiz şey sessizce silinmek değil; mutluluğu orada bırakmak ve kül hâline gelmiş şeyi bir poşetle kapının önüne koymak.

hayat hoşgörülü olmayı öğretmiyor gibi ama yalnız yemek masasında saçmalayana kadar keşke şu an azcık içimi yansıtsa diyorum. sonrasında alacakaranlıkta açtığım müzik listesi bana listesinden hoş mutluluklarmış getiriyor. gerisi tahmin edeceğin gibi baştan yazmak.

neyse uzatmayayım; eski sevgili dendi mi duali yazar bu.