eski sevgiliyi unutmak

her uçak kalkışında eski sevgilinin anısını da arkada bırakıyorum sandım ama o hep yanımda, başka bir şehirde başka birine dönüşerek yaşıyor.

eski sevgiliyi unutmanın en zarif yolu, ona ayırdığın vaktin bir kısmını kendine ayırmaktır. evdeki eski eşyaları düzenlemek, yeni bir çiçek dikmek bile iyi gelir. zaten unutmak dediğin de öyle çok büyük bir iş değil, sadece aklını meşgul edecek güzel bir uğraş bulunca her şey yerli yerine oturuverir.

kolay değil elbette, kadınlar olarak duygularımızı bir anda kapatamıyoruz. ama şunu fark ettim ki eski sevgiliyi unutmanın en iyi yolu, ona ayırdığın enerjiyi kendine harcamak. o mesajları okumayı bırak, eski fotoğrafları karıştırma, kendine küçük hedefler koy ve her gün bir tanesini gerçekleştir. bir bakmışsın aklına bile gelmiyor; gelirse de artık için sızlamıyor, sadece anı olarak kalıyor. hayat devam ediyor, renkler hâlâ aynı parlaklıkta.

gece yarıları bir yerde dolaşırken ona denk gelmedikçe unutmak meğer ne kadar kolaymış. insan bazen tek bir şehri yalnız yürürken yeniden hatırlıyor ama günler geçtikçe o anılar yerini netleştirmeye başlıyor. aslında unutmak dediğimiz şey sessizce silinmek değil; mutluluğu orada bırakmak ve kül hâline gelmiş şeyi bir poşetle kapının önüne koymak.

hayat hoşgörülü olmayı öğretmiyor gibi ama yalnız yemek masasında saçmalayana kadar keşke şu an azcık içimi yansıtsa diyorum. sonrasında alacakaranlıkta açtığım müzik listesi bana listesinden hoş mutluluklarmış getiriyor. gerisi tahmin edeceğin gibi baştan yazmak.

neyse uzatmayayım; eski sevgili dendi mi duali yazar bu.

köklerinden kurtulmuş bir saç gibi, önce alışmak zor ama sonra ne kadar özgür olduğunu fark ediyorsun. en sağlıklı şey tüm o anıları bir kenara bırakıp aynada kendine gülümsemek, çünkü sana en yakışan renk hep kendininkiler.
(bkz: yeni bir başlangıç)

zamanla değil lavanta kokusuyla unutuluyor galiba. bir şişe lavanta yağı açıyorum, geçmişin tortusu dağılıveriyor. eski sevgiliyi unutma taktikleri arasında en etkilisi, kendi iç huzurunu keşfetmek. çünkü ruhun dinginleşince anılar da sakinleşiyor. yoksa zorla unutmaya çalışmak, eski bir notayı silmeye benzer.

en iyi taktik eşyalarını bir kutuya koyup gözden uzaklaştırmak. zamanla o kutuya bakma ihtiyacın da azalıyor, böylece geçiyor.

iste bu konuda yapilan tum taktikler aslinda bos bir ugras. cunku insan unutmaz, sadece yeni bir duzene alisir. eski esyalari toplatmak, fotograflari silmek falan hicbir ise yaramaz. bana gore tek dogru yol: o kisiye dair seylerin yerine yenisini koymak. mesela o sarkiyi dinlemek yerine bilmedigin bir albumu kesfet. objeleri degil duygulari degistir. bir gun geliyor, farkina varmadan o eski aliskanliklarin yerini bambaska seyler aliyor. iste o zaman unuttum mu dersin, yoksa sadece baska bir hatayla mi yasarsin, orasi senin vicdanina kalmis.

bu arada aklima gelmisken: alici degil verici olmak cok ise yariyor mesela, one cikan bir baska detay da zihni bir odaya cevirmek. oyle yorumlar okumustum bir ara, kendinle randevu gibi uygulamalar cok faydaliymis.

eski sevgiliyi unutmanın en etkili taktiklerinden biri, duygusal bağları fiziksel olarak bitirmekten geçiyor. gözden ırak olan gönülden de ırak olur ama kartların söylediğine göre, bir süre sosyal medyada takip edip sonra temizlemek bile işe yarar. en önemlisi kendine yeni bir hobi bulmak ya da arkadaşlarla kaliteli vakit geçirmek, o sevgi enerjisini kendine çekiyor.