dolar kuru

dolar kuruna bakınca büyüdüğüm mahallenin o eski bakkalı aklıma geliyor, tıkış tıkış ahşap rafları ve kokusu favorimdi. çocukluğumda bir simit 25 kuruştu, abur cubura 1 lira verirdim, cebimde taşan bozukluklarla kendimi dünyanın en zengin insanı sanırdım. şimdi bakıyorum da o bir lirayla hiçbir şey alınamıyor, dolarla işimiz ancak 'kim bilir kaç milyon eder' diye bakmak için geçenden ibaret oldu.

nostaljik bir sahne aklıma geldi, sahafta eski bir ders kitabı görünce içim ezildi. ekonomik belirsizlik, 'o zamanlar ne güzeldi' duygusunu tetikliyor ister istemez, sanırım herkesin aklının bir köşesine kazınan hoşluklar birer anı oldu. ruh sarhoşluğu gibi bir his işte, şahsen benim için sahneden üstelik sabit bir arka plan ses gibi geçip gitti diyebilirim, anılardan başka bir şeyin gerçeği olmadı.