• bugün (215)
  1. sabah kahvemi yapip perdeleri kapatinca kendimi bambaşka bir dünyada buluyorum. çayın buharı pencereye vuruyor, film başlıyor ve ben o an gerçek hayatın telaşını unutuyorum.

    bu tarz kaçış anları iyidir, insanın ruhuna değiyor. bu huzuru tarif etmek zor ama iç mimar gözüyle söyleyeyim: doğru ışık her şeyi değiştiriyor.

    (bkz: film ve çay uyumu)
   tümünü göster