toksik iş arkadaşı

ne güzel derlerdi, bir gül demetinde diken de vardır, gül de. işte bu tip her gün aynı demetin dikenini sana getirir; zararına toz, sabrının üstüne iğne. gülümsese neyse gülümsemesi parmaklarını çizecekmiş gibi kurudur. ben çiçek yetiştirmeyi bilirim, kötü enerjiyse ne kadar sularsan ateş olur. öğlen kahvenile karışır, akşama sakalında toz gibi kalır, mecbursan bile o dikeni göğsüne saplama. leylaklara muhtaç, menekşeye susamışsan gözün bu zehir ve sirke kavanozunun üstünde olmasın.

(bkz: toksik çalışma ortamı)