• bugün (206)
  1. hayatta en çok da bu yarım kalan hikayeler yoruyor insanı; bir cümle gibi kalıyor bazen her şey, ne tamamlanabilen ne de bitmeyen. belki de özlediğimiz birini bir yol kenarında bırakıp dönüşmemek, belki de hayalini kurduğumuz ama el değmediği için hep öyle kalacak olan o hayat yolu... bu yazıyıda size i bizim için beni mahveden bu yarım kalan aşklar ve mektuplar. ya da bitiremediklerimiz olur, tam öncekten mevsimler soyunup sıra sizdeyken biter. ben de yarım kaldım otobüslerde, derste, bir yabancının gözünde; bu uzunca giden, umduğun gibi olmasa da zaten hiç de olgunlaşmamıştu bu busuz mevzuları sanki bir kitapta okudum dairesinde. böyle kalması güzelmiş değil mi? bir sonu yok ama içi çok kez dolu, bir o kadar yorgun...
   tümünü göster