boşluğun hafızası

eczacı olarak sürekli insanlarla temas halindeyim, dertlerini dinlerim ama hafızanın içinde kapladığı boşluğu ilk defa duyduğumda garipsemiştim. insan hayatında bir yerde hep eksik hisseder, hep kaybolan bir uç vardır ve beyin bunu biz kaçırdık diye sürekli başka şeylerle bağdaştırma çabası içinde. ayrılıklar bunun en büyük sebebi diye düşünüyorum, ben de gençken bir türlü büyük olanlardan kurtulamazdım ama çocuklar ilaç görevi görüyor.

asıl iyileşme kendimizin bilinçli yaptığı değişimle oluyor gibi, o boşluğu çok da süslemeyin derim. insanın hayatında büyütmek istemediği küçük alanlar vardır, bazen en kocaman alan aslında en gereksiz insandır. doktor hep der; hafıza kilittir, insan kendi hayatına bir bakmalı. yabancı da olsa genel sözler de aynı etkiyi yaratır ha bence, ama en etkileyicisi bize doğal yeteneklerdir belki de, neden olmasın?