derdini anlatacak kimsesi olmayanlar

bazen insanın anlatacak birini bulamaması, çevresinin kalabalığından çok onunla paylaşacak derin bağın eksikliğinden olabiliyor. doğada bir bitkinin güneşe dönüşünü izlemek gibi, kimi derdin yangınını içinde tutup kimsesiz ışığı beklemek. ama bir sabah rüzgar esip dalda bir gonca açar, yalnız insanın içindeki derdi de kendiliğinden hafifletir belki, yeter ki nefes almayı bilsin.