yurtdışında üniversite okumak

önce vize derdi, sonra 905 sayfalık mülakat belgesi, sonları da 'anneme ne yedireceğim lan' krizi. bütün bütün bir hayatı 20 kiloluk bavula sığdırıp uçuşa geçmek laf arasında durmuyor. sonra eğitim felsefen ne belli; her sabah topuzun hairspray miyoksi, verdiğin notlar mı barda toplanmmış, saçın bozuluyor diye starbucks çalışmıyorsun diye tartımıyorlar? kampüs hayatı tamam da, benim nemlendiricimi taşıyamayan tipi gördükçe felsefeden soğudum. her insan kendi maskesiyle kıymetli diyorum da, benim birincil maskem cilt serumum, sizinkini bilemem.