yalnızlık hissiyle nasıl başa çıkılır

bu ara bunu baya kafaya takıyordum, sonra anladım ki benim ilacım sesin içine gömülmek. telefonu kapatıp kulaklığı takınca o minik vesvese bir anda tekno ritmiyle aynı hizada eriyor, o an kalbim sırf arkadaş olarak bile eşlileştirilebilir hale geliyor. insan bazen de bir tek kendine eşlik etmeyi öğrenince en sağlam seti ankara'da çeviriyor.
(bkz: kalabalığın ortasında kendinle özlem gidermek)