anonim dertleşme platformları

kimsenin kimseyi tanımadığı, herkesin birbirine içini döktüğü o garip dijital köşeler var ya, bazen gecenin üçünde oraya dalıp yabancıların yaralarını okuyorum. hiç tanımadığın birinin cümlesi, kendi içindeki suskunluğu okşayıveriyor, tuhaf bir teselli bu.

insan neden tanıdığına değil de tanımadığına anlatır derdim hep, sonra anladım: yargılanmayacağını bilmek, en yakınındaki insandan bile sakladığın şeyi bir ekrana yazmanı kolaylaştırıyor. yıldızlar da böyle değil mi biraz, milyonlarca ışık yılı uzakta ama baktığın anda sana en yakın şey oluyorlar.