-
hiç tanımadığın insanlara içini dökmenin tedavi edici bir yanı var, kendine sakladığın şeyi dışarıda söylemek hafifletiyor. sonra dönüp bakıyorsun bir oda dolusu insan aynı derdi taşıyormuş. gayet huzurlu, güzel bir çıkış.
-
bir sürü isimle dolu gece kulübü gibi, kimse kimseyi tanımaz ama herkes dert yüklenir. takıl takıl sonra kendi moduna dön, müzik hep bizde, nabız hiç düşmesin.
-
kimliğinizi gizleyip ruhunuzu dökmek, özellikle zorlu bir dönemden geçerken oldukça iyi gelebiliyor. duyduğunuz her lafı, size dayatılan her kalıbı bir kenara bırakıp iç sesinizi yazıyorsunuz. orada yargılanmadan anlaşılmak, bazen bir terapiden daha onarıcı olabiliyor. sonra kalkıp hayata devam edecek gücü buluyorsunuz.
-
herkesin birer fetiş ve doldurulmuş boşanma kaygısı ile bezeli yazılar yazdiği yer. ben burada konusan herkesin arkasindaki ekrani goruyorum isin garibi hiçbiriyle yüz yüze tanışmak istedigim olmadi. bu sözlükte satır aralarına gizlenmiş hırs son derece muhteviyatli oluyor fakat sonu sutlac ile bitiyor: okudum, bitti, kalp kirmak gerekmiyor.
-
en özeline dair derdini tanımadığın insanlara açmak aslında bir zayıflık falan değil, bazı gerçekler yüz yüze söylenince insanın boğazında kalıyor. ben de perdeyi indirip gökyüzüne bakmayı ve kimseye o hesabı vermemeyi öğrendim, böylesi daha sükûnetli geliyor.
