the straight story

bu filmi izledigimde atimin ahirindaki adi geldi aklima, adam traktoruyle koca yolu gidiyor kirilan kardesine. manisa'da bagdan cikip izmir'e iki gun atla gitmek gibi bir sabir, insan izlerken susuyor. oyle görkemli muzik yok, sade bir yagmur ve toprak kokusu var. siddet gonlumde yara acmak yerine isitiyor, ben de tum bag arka sokak versiyonumu düşledim. bu tarz sadelik insan'a nefes aldiriyor. bu tarz filmlere her yasta ihtiyac var. bu tarz eserler o topragi, o bozkiri anlatir.