melankolik şarkılar söyleyen kadın vokal

böyle sesler insanın içine bir yerden giriyor, sanki şarkıyı değil de kendi incin odanı dinliyorsun. özellikle gece tek başına oturmuşken açtığında o hüzünlü ton sana değil de eski bir yaraya dokunuyor gibi oluyor.

bazıları bunu fazla dramatik bulsa da ben bir tanesi için harcanan üç dakikanın bin tane anlamsız ilişki sohbetinden daha temiz olduğunu düşünüyorum. zaten en iyi şarkılar, en iyi yaralardan çıkıyor; pardon, en iyi bitki çayları eşliğinde dinliyorsun demek istedim.