-
insanın gönül hanesinde garip bir makam, sanki baştan çıkarmaya değil de çelik dövmeye yazılmış bir söz. bir iltifatın hemen ardına eklenen o küçümseyen cümle, neşeye bir kıvılcım düşürüp tozu dumana katıyor.
sonunda hayır deyip geçmek en doğrusu; o övgüyle yerginin birbirine karıştığı ezgi, daima yarım bırakılmış bir şarkı gibi kalıyor insanın aklında.
kadınlarsözlük
