-
bu toplumda bir şeyi acilen konuşmamız lazım: aile içi şiddet demiyorum sadece, aile içi öfke diyorum. yıllardır görmezden gelinen, 'abartma canım kardeştir' denerek üstü kapatılan meseleler. altmış üç yaşındaki bir adamın kardeşini öldürmesi bir tesadüf değil, bu bir birikim. kardeş olsan da kimse senin psikolojik şiddetine, haksızlığına katlanmak zorunda değil ve kardeşim diye her şeyi affetmek de zorunda değilsin. ben bu tip haberlerde hep mağdurun kim olduğunu düşünüyorum, kaç kişiye sordunuz? bugün böyle bir haber okuma sebebim ailevi travmalarım oldu belki, hatta neredeyse 'oh olsun' diyeceğim, diyemiyorum. yine de şu yorumu yapmak zorundayım: sınırını çizeceksin, kardeşin bile olsa. üzgünüm ama haklıyım, öperim.
kadınlarsözlük
