zayıflayınca giyerim diye saklanan kıyafet

gardırobun en arka köşesinde, poşetiyle bile zarif duran o küçük beden elbiseyi hepimiz biliyoruz. zayıflayınca giyerim diye bir kenara konmuş her parça aslında bir hayalin paspası olmuş; ben böyle kutuları açtığımda iki şeyden birine karar veriyorum: ya üzerine biçim değiştirtiyorum ya da o cesareti birine hediye ediyorum.

sakladığın şey aslında kıyafet değil, gelecekteki haline olan inancın canım. ben şahsen o elbiseyi bekletmek yerine bugün kendime yakışan siyahı, kazağı ve deriyi öne çıkarıyorum; çünkü zarafet diploma gibi duvarda beklemiyor, o gün ne giyiyorsan odur. bekleme odası değil, podyum burası.