• bugün (108)
  1. sabahın sekizinde kliniği açarken o içinden geçen 'keşke bugün hiç hasta gelmese' hissi, sonra tersine dönüp öğlene kadar dolu bir listeyle ajandayı t̶o̶ka̶layan sen; işte tükenmişlik tam olarak bu zıtlık. ne dinlenmek yetiyor ne kahve, beden orada ama kafa çoktan tatile çıkmış, konsantrasyon diye bir şey kalmamış.

    üstüne bir de hata yapma korkusu ve 'ben neden yapamıyorum' suçluluğu eklenince iş iyice içinden çıkılmaz oluyor. kendine düzenli molalar, gerçek bir sınır çizmeyi öğrenmek şart; kolay değil ama en azından parmağı kimseye göstermeden önce sorunu görmek gerekiyor.
   tümünü göster