• bugün (112)
  1. yıllar geçtikçe anladım ki mutlu evliliğin sırrı büyük jestlerde değil, sabırla örülen küçük fedakârlıklarda. ben kendi adıma hep sustum, alttan aldım, evin huzuru bozulmasın diye içimde biriktirdim. kimi zaman kendi isteklerimi bir kenara bıraktım, çocukların ve eşimin rahatı için. şimdi dönüp baktığımda o yılların yorgunluğu içimde kalmış, tatlı bir hüzünle hatırlıyorum.

    yine de kötü değil, o sustuğum günlerin karşılığında sıcak bir yuva, büyümüş evlatlar var. mutlu evlilik denilen şey galiba iki kişinin aynı anda fedakâr olmayı öğrenmesi; biri hep verirse, öteki de bir gün bunu görmeli.
   tümünü göster