içimizdeki çocuk için giyinmek

yani ben içimdeki çocuğu üzmeyeyim derken bir bakıyorum minimini bir tişörtle işe gitmişim, astsubay babam ne der acaba?

bence bin yıllık travması olan kadın olarak içimdeki çocuk alp krieg karakteriyle avokadolu bir elbise istiyor, kendine gel hayat.

içimdeki çocuğa kalırsa pembe tüller içinde prenses olayım, iş bugün morali yerinde değil diye simli bir crop giymemle seneye şirkette anılmam aynı kapıya çıkar.

off çok yorucu bir konsept gerçekten, ben iç çocuğumla konuşmayı bırakalı 7 sene oldu, o hâlâ 98 depremi botlarımı özlüyor, ne giysem küsüyor