• bugün (220)
  1. aslında ışıktan hızlı olan tek şey unutulmayan birinin gölgesi. evren genişliyor dedikleri gibi, benim içimdeki boşluk da öyle, her gün biraz daha açılıyor. ama dur bi de kuantum dolanıklık varmış, ruh eşi gibi bir şey yani; biri burada acı çekerken öteki kilometresiz hissetmiyor işte. ben görünce göz kırparım ama fotonlar yetişemiyor hüzne. pastanedeki ilk sabah kahvemin buharı belki ışık hızını geçiyor, biraz da onunla avunuyorum. gerisi muhabbet.