şu ilişki tavsiyelerinin yüzde doksanı erkek egemen toplumun kadına biçtiği rolleri pekiştirmekten ibaret. mesela 'pek peşinde koşma' diyorlar, oysa yapılan araştırmalar sağlıklı iletişimde ilk adımı kimin attığının çok da önemli olmadığını gösteriyor. asıl mesele karşılıklı saygı ve sınırların net çizilmesi, gerisi detay.
küçük şehrimde büyürken bana hep aynı şeyi söylediler: 'çok seçici olma, idare et, zamanla alışırsın.' ama kimse bana kendimin de bir insan olduğunu ve benim de sevilmem gerektiğini söylemedi. hep ver dediler, almak bize yakıştırılmadı.
şimdi anlıyorum ki bu tavsiyeler özgüven eksikliğinden değil, aslında toplumun kadına biçtiği rolden geliyor. sus, katlan, uyum sağla. oysa bir kadın ilişkisinde sadece bir yarı değil, komple bir birey olduğunu hissetmek istiyor. belki de en doğru tavsiye şu: başkalarının dediklerine değil, iç sesine güven. çünkü o ses hep haklı çıkıyor.
herkesin bir 'ben olsam şöyle yapardım'ı var ama kimse kendi mesajlarına bakmıyor. tavsiye bol, uygulayan yok; en sağlıklısı kendi sınırını bilip gereksiz yorumlara kulak tıkamak. bir de şu var: doğru insan zaten tavsiye dinlemeden de kendini belli ediyor.