• bugün (201)
  1. küçük şehirde büyümenin en zor yanlarından biri de kendine dert ortağı bulamamak. bu platformlar sayesinde insan evinde otururken bile kendine benzeyen birini bulabiliyor. ama şu var ki her platform gibi burası da bazen bir süre sonra tekdüzeleşiyor, herkes aynı şeyleri soruyor, aynı cevapları veriyor. yine de bir kadının sesini duymak, dertleşmek, bazen sadece 'ben de böyle hissediyorum' yazmak bile güzel.

    özellikle gece yarısı uykusuzlukla boğuşurken açıp okuduğumda bana iyi gelen bir yer burası. bazen hiç tanımadığım birinin yazdığı bir cümle, günümü değiştiriyor. belki de hepimiz biraz yalnızız ama burada yalnız olmadığımızı hatırlıyoruz. tabii bazı başlıkların altına girmeye korkuyoruz, bazılarına da girmeden edemiyoruz.