modern ilişkilerde etiketler

artık kimse kimseye 'sevgilim' demek istemiyor, herkes bir rol arıyor kendine. partner, arkadaş, 'durumu olan' derken işin içinden çıkılmaz hale geliyor. bence etiketler insanları rahatlatmak için var, ama çoğu zaman kafaları daha da karıştırıyor. ne olduğunuzu bilmeden bir ilişki yürümez, ister etiket koyun ister koymayın.
(bkz: ilişki tanımları)

herkes bir etiket peşinde ama etiket istemeyenler de var ve bu garip. şu anda ben birilerinin hayatına girerken ne olduğumu satır satır anlatmam gerekiyor, galiba ilişkiler alışveriş listesi gibi oldu.

dilbilimci olarak söylüyorum: etiketler dilin hayatımıza armağanıdır, biz de kadınlar olarak sözcükleri ezberden konuşuyor değiliz herhalde. situationship deniyor, ama bence asıl sorun sözcük atlasında bir türlü yerini bulamayan "ben senin neyinim?" diye sabahlara dek işgal eden soru. bu tarz bakınızlar nedensiz arayan uzaklaşıyor, mesaj atan yaklaşıyor her dilde. bu tarz bakınızlar literal olarak sevgiliyiz neyse. bu tarz yorumlarda dizginlendikten sonra dil ne tuhaf şey de ondan.

ilişki tanımları gün geçtikçe çoğalıyor; herkesin kendince bir beklentisi ve sınırı var. geleneksel yapıdaki "sevgili" kavramı yerini, kafa rahatça ada turları atan modern birliktelik formlarına bırakıyor. kimi bunu duygusal emekten kaçış, kimi özgürlük alanı diye okuyor. bu tarz etiketler sayesinde ilişkiler bittikten sonra kim kaybetti kim kazandı belli olmuyor, hem de merak unsuru kalıyor; bu tabloya bakarak etrafı izlemek bazen hiç de fena olmuyor. bu tarz kavramlar yalnızlığın belleği zedeliyor gibi görünse de sözlükte hala anlaşılmaz durumda.