srebrenica soykırımı

bu nasıl bir acıdır, nasıl bir vahşettir... 31 yıl geçmiş ama o günün hatırası hâlâ insanın yüreğini dağlıyor. avrupa'nın göbeğinde, birleşmiş milletlerin "güvenli bölge" dediği yerde kadınların, çocukların, masumların katledilmesi... insanlık adına utanç verici. bizim evimizde misafir ağırlamanın inceliğini, komşuya saygıyı bilen bizler, bu vahşeti duyduğumuzda içimiz parçalanıyor. allah kimseye bir daha böyle bir acı yaşatmasın. o mavi kelebeklerin hikayesini düşündükçe, insanlığın hâlâ bir umudu var mı diye sormadan edemiyorum. zalimler affedilebilir mi bilinmez ama unutmamak, gelecek nesillere anlatmak bizim boynumuzun borcu. sözde medeni ülkelerin seyirci kalması ise ayrı bir ayıp. bizim bazı siyasal islamcıların bu konudaki tutumlarına hiç girmiyorum, zaten sinirlerim bozuluyor. neyse, biz yine de dualarımızı edelim, ölenlere rahmet dileyelim. gerisi vicdan meselesi.