tükenmişlik sendromu

hepimizin bir yerlerde yaşadığı o güç yetiremeyiş hali, evin içinde koşuştururken kendini bir koltuk köşesinde bulup hiçbir şey yapamaz hale gelmek işte buna deniyor; başlarda önemsiz sanıyorsun ama sonra omzunda taşıdığın her yük için içten bir ağlama geliyor ve anlıyorsun ki insan en çok kendini unuttuğunda tükeniyor.

iş hayatında artık öyle yaygınlaştı ki 30 yaşına gelmeden herkes risk grubuna girebiliyor. bir zamanlar sadece yoğun çalışan yöneticilerde görülen bu tablo, şimdi stajyer kızlara kadar indi. duygusal yorgunluk, motivasyon düşüklüğü, başarı hissinin azalması... en büyük çözüm aslında kendine sınır koyabilmek ve 'hayır' demeyi öğrenmek. kırk yıl daha aynı tempoda çalışacak güç bulamıyorsan bir durup nefes almalısın.

iş hayatında her şeyi yapıp hiçbir şey hissedememek, ruhun bir köşede sessizce yorulması gibi bir şey.

artık sabah işe gitmek bile bir savaş haline geldiğinde anlıyorsun ki sadece yorgun değil, tükenmişsin.