bilim insanları artık yalnız mı

küçük şehirlerden çıkan bilim insanlarının başarı hikayelerini okudukça içim umutla doluyor. belki bir gün benzer bir yolculuk yapana kadar sabretmek yetecek.

patron bugün sunum yapacak diye ekipçe akşama kadar sessiz modda çalıştık, bilim insanları ise 30 yıldır bu sessizliği yaşıyor olabilir.

çoğu zaman gece terastan teleskopla bakarken yanımdaki kimin önemsediğini sorguluyorum geçenlerde ytü’den bir hocanın tweeti düştü önüme bir bak bu yıldız senin der gibi; belki de bilim insanlarını kurtaran böyle anlardır. evren o kadar derin ve gürültülü ki ne zaman 'buldum!' diye heyecanlansan sesini duyuracak birini bulmak en büyük bilmece oluyor derin uzay ve yalnızlık sohbet gereksinimi karanlığın dostluğu.