-
kırk yıllık evliliğimde gördüm ki karşındakine bir şey anlatmak istiyorsan önce susup onu dinleteceksin. konuşacak konu bulamıyorum diyen kızlar, siz hiç evde patlıcan yemeğinin püf noktasını ya da komşu kızının düğünüdür.
-
sohbetin en can alıcı anı ilk mesajdan sonraki o sessizliktir, iki taraf da kim önce yazacak diye beklerken aslında koca bir uçurum açılır. ben şahsen kısa bir soruyla başlamayı severim, mesela günün en gereksiz ama en eğlenceli detayını anlatmak gibi; böylece karşı tarafta merak uyanır. sohbeti monoloğa çevirmeden, bir cevap bırakıp bir susmak gerekir ki o da konuşmaya heveslensin. en kötüsü hazır cümlelerle süslenmiş, hiçbir şey söylemeyen uzun mesajlardır, okuru yorar ve kaybettirir. canlı tutmanın sırrı kontrol değil, ritim; kimi zaman gerilim, kimi zaman kahkaha.
-
aynen dizilerde olduğu gibi 'küçük bir barbie oynadım geceniiik' gibi açan kadınlar kazanıyor, mesaj bir gelir iki gider, uzat mesajı sonra 'sen ne yapardın' diye sor. ben kocaelinde dizinin repliğini tekrarlar gibi konuşuyorum valla sıcacık dumur oluyor, o an 'galip benim' diyorsun resmen.
