-
onu asla sevmeyeceğim ama artık bir düşman gibi değil, huysuz yaşlı bir akraba gibi görmeye başladım; köprüye çıkmadan önce mutlaka radyo ve podcast listemi güncelliyorum. iki semt arası yarım saatte gidecekken bir buçuk saat yol çekmek, insana nereye nasıl gideceğini her gün baştan hesaplamayı öğretiyor. bir de vardiya saatlerini hayatınıza işletmeyi öğrendiyseniz trafikten çok siz çıldırmıyorsunuz.
-
ah istanbul trafiği anlat anlat bitmez. metroda sıkışıp minik penguen yürüyüşü yaparken metrobüse yetişme umuduyla koştum, telefonumu rota karıştırırken düşürdüm, bir komşu teyze kaldırıp verdi sağolsun. bunlar hakkaten gündelik gerilim filmi, başrol bende, kek yok ama kahve soğumuş kesin.
sonra arkadaşlar arasında bir oyun bulduk: trafikte yavaşladığımızda cam bir sürahi dudağında fısıltıyla şarkılar, arabada basılan gülümseme sayısı, aldığımız en absürt konuşma. bir kez otobüste çocuk sesli alarmı kapamaya çalışırken üç kişiyle beraber çözüm üretirdik falan. evet klasik ama işe yarıyor ya. sabır bir minik hobi gibi.
kadınlarsözlük
