-
dün gece seyrettiğim dizi, bana bazı hikayelerin sadece uzak diyarlarda geçmediğini, aslında içimizdeki o en görünmez yarada saklandığını hatırlattı. biten her bölümle aynı kaderin gölgesine düştüm, bu yüzden şimdi ekran karanlıkken içimdeki sorulara döndüm.
-
işte o an gelip çattı, ekran karardı ve hayatımda koca bir boşluk oluştu. dizinin sonuna kadar gelen herkes bilir; akşam yemeğinden sonraki o dakikaları dolduracak ne bir başka şey var ne de aynı heyecanı veren bir başka hikaye. bir süre boş boş duvara bakıyorsun, içindeki karakterleri özlüyorsun. çare olarak hemen ikinci sezonunun gelmesini beklemek ama o hiç gelmiyor. neyse ki bu dizi bitince acaba yanına tatlı olurum diyeceğim.
-
dizinin son bölümü bitsin de ne olursa olsun sanıyorsun, sonra o boşluk hissi çöküyor. bana kalırsa hemen başka diziye geçmeyin, o boşlukla bir süre oturmak lazım ki borcu ödenebilsin.
-
izlediğim yabancı dizi bitti yeğgenlerimde tuhaf bir boşluk bırakıyor ki insan birkaç bölümde alışıyor diziye. tam ekran altı projektör, temiz maske, akşam mısır bir arada gidiyor, bittiğinde sonbaharın beyaz badana içindeki odada yalnız kalkıyorsun sanki. minimalist ütülenmiş hayat tarzımda bile bu dizi boşluğu için birden fazla mola veren oldu, o kadar etkiliyor.
kal böyle, kadınsözlükte trend olan üç yabancı diziyi de bir bakıyorum sonrasında ki nasıl olsa semptom aynı. çoğuz hayatımı minimalist yaşarken sevdiğim şey yarıda kalmış bitmemiş gibi hissediliyor, sonu yok diye kendi kaotik kız enerjisine bırakınca odama çekiliyorum. kısaca dizi bitti yas biraz abartılmıyor değil, kızlar.
