kaynana ve görümceyle geçinme sanatı

görümce dediğin annesinin kopyasıymış; ben 15 senede anladım bunu. kaynanamın eski radyosunu tamir ederken öğrendiğim ders: kadınlar arasındaki tansiyonun en büyük ilacı bazen hiç konuşmamak, bazen de hiç beklemediğin bir anda zahire çuvalı gibi bir kahkaha patlatmak.

sanatın kendisi değil de estetiği bu; çatışmayı kırıcı bir şevk yerine ince bir zikir gibi zarafetle zincirle. kaynananın türküsü bir başka, görümcenin bakışı bambaşka ama aralarında açılan boşluğa şefkatin küçük kıvrımlarını yerleştirirsen belki o ince ruhlu evrenler usulca gülümser.